انسان شناسی و روان کاوی- هر دو- رفتار انسانها را مورد مطالعه و بررسی قرار می دهند و در این راستا، سعی می کنند به قوانین عمومی این حوزه دست یابند و بر پایه تحقیقاتی که اغلب در اروپا و آمریکای مرکزی انجام شده، تاکنون به نکات جالبی دست یافته اند.انسان شناسی این کار را مستقیما انجام نمی دهد بلکه دست یابی و اطلاعات بینا فرهنگی و شناسایی عوامل فرهنگی را پیش شرط تحقیقات راوان کاوانه می داند. این نگرش انسان شناسان از آن جا ناشی می شود که برخلاف تصور رایج، انسان شناسی صرفا را محدوده آداب و رسوم فعالیت نمی کند بلکه بنا بر ویژگی کل نگرانه اش، تمام مسائل یک واحد انسانی را بررسی می کند و تک تک اجزاء را نیز با کل تطبیق میدهد؛ که اصطلاحا به آن" تک نگاری یک واحد" گفته می شود. از همین نقطه است که ارتباط میان انسان شناسی و روان کاوی آشکار میشود اما متاسفانه در ایران به این ارتباط چندان توجهی نشده است. این مقاله سعی دادر ضمن بررسی تاریخچه این ارتباط اجتناب ناپذیری استفاده از اطلاعات انسان شناسی در حوزه روان کاوی را توجیه کند.

1مقدمه: بسیاری از بیماران روانی به علت انگ نسبت به اختلالات روانی و قضاوت شدن از سوی کادر درمان، برای درمان بیماری خود مراجعه نمی کنند. مطالعه حاضر با هدف مقایسه انگ اختلال روان پزشکی به بیماران روان قبل و بعد از دوره کارورزی روان پزشکی در دانشجویان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی البرز انجام گردید. روش کار: روش مطالعه حاضر از نوع توصیفی - مقایسه ای است. این مطالعه دربازه زمانی مرداد ماه تا آذر ماه 1402 در بیمارستان امام حسین محمد شهر کرج انجام شده است. نمونه گیری به روش سرشماری انجام شد و 118 تن کارورز پزشکی وارد مطالعه شدند. کارورزان در روز اول و آخر بخش روان پزشکی به پرسشنامه جمعیت شناختی و "مقیاس ذهن باز انگ ﻓﺮاﻫﻢ ﮐﻨﻨﺪﮔﺎن مراقبت ﺑﻬﺪاﺷﺘﯽ"  “Opening Mind Stigma Scale for Health Care Providers” پاسخ دادند . روایی و پاپایی به سایر مطالعات اکتفا شده است. داده ها در نرم افزار اس پی ا س اس نسخه 26 تحلیل شد. یافته ها: میانگین نمره انگ بعد از کارورزی نسبت به قبل از آن کاهش داشت و از نظر آماری این کاهش معنادار بود (P<0/05). نمره انگ دانشجویان اقا نسبت به دانشجویان خانم ها کمتر بود ولی از نظر آماری معنادار نبود. همبستگی معنادار آماری بین نمره انگ با تعداد راند، کلاس، شرح حال، بستری، ساعت مطالعه و شرکت در درمانگاه یافت نشد (P>0/05)، اما همبستگی معنادار مستقیم بین نمره انگ و تعداد کشیک وجود داشت (P<0/05). نتیجه گیری:  میانگین نمره انگ  بعد از کارورزی  نسبت به قبل از آن کاهش داشت و از نظر آماری این کاهش معنادار بود. پیشنهاد می شود مسئولین دانشگاه علوم پزشکی البرز و معاونت آموزشی بخش روان پزشکی برنامه های آموزشی در رابطه با انگ و نحوه ارتباط و برخورد صحیح با بیماران روان، در دوره های کاراموزی و کارورزی ارائه و تدوین نمایند.

زمینه و هدف: تیم روانپزشکی درفرآیند درمان و مراقبت بیماران روانپزشکی نقش عمده ای ایفا می نمایند. دانستن تجارب این تیم برای ارتقای خدمات مراقبتی این بیماران ضروری به نظر می رسد. این مطالعه به منظور دستیابی به تجارب تیم روانپزشکی از کار تیمی در مجموعه های روانپزشکی انجام گرفته است.مواد و روش ها: این پژوهش به روش کیفی با رویکرد پدیدار شناسی انجام گرفته است. نمونه مورد مطالعه به روش نمونه گیری مبتنی بر هدف انتخاب گردیدند. در این مطالعه 10 نفر از پرسنل شاغل در بخش ها و واحدهای روانپزشکی از 4 بیمارستان دارای بخش روانپزشکی در شهر اصفهان در سال 1386 شرکت نمودند. ابزار گردآوری اطلاعات، مصاحبه های عمیق با شرکت کنندگان بود که هر مصاحبه بر روی نوار ضبط گردید. تجزیه و تحلیل اطلاعات از طریق روش 7 مرحله ای کلایزی انجام گرفت.یافته ها: نتایج به دست آمده ار تجارب شرکت کنندگان در این مطالعه در 3 مفهوم اصلی «ارتباط»، «توانمندی» و «تعارض» و 5 زیر مفهوم «همکاری»، «خود آگاهی»، «امید»، «صلاحیت» و «تعدد نقش» خلاصه گردید.نتیجه گیری: یافته های این مطالعه می تواند در طرح ریزی های آتی برای ارتقای خدمات مراقبتی بیماران روانپزشکی در بیمارستان ها مفید واقع شود.

مقدمه: عصر کنونی شاهد پیشرفت چشمگیری در زمینه فن آوری بوده است. یکی از جدیدترین فناوری ها واقعیت مجازی می باشد. واقعیت مجازی در بسیاری از مناطق مختلف زندگی ما ادغام شده است، از بازی های ویدیویی گرفته تا موارد مختلف استفاده صنعتی و همچنین در زمینه آموزش، مسافرت، مراقبت های بهداشتی، سرگرمی و تحقیق. علاوه بر این مطالعات بسیاری به اهمیت تکنولوژی واقعیت مجازی در زمینه های روانشناسی و درمان اختلالات روانی مانند ترس از پرواز، مدیریت استرس و بسیاری موارد دیگر اشاره کرده اند. علی رغم سود مندی ارائه شده برای واقعیت مجازی، نگرش بیماران مبتلا به اختلالات روانی نسبت به استفاده از آن هنوز نامشخص است. لذا هدف این مطالعه طراحی پرسشنامه ای با هدف میزان پذیرش تکنولوژی واقعیت مجازی در بین بیماران مبتلا به اختلالات روانی بود. روش کار: این مطالعه ی طراحی و پیاده سازی ابزار در دو فاز طراحی و بررسی روایی و پایایی پرسشنامه در سال 1400 انجام شد. در این مطالعه برای بررسی روایی محتوایی از ضریب های CVR و CVI استفاده شد و با کمک روش آلفای کرونباخ، پایایی درونی آن تعیین گردید. نتایج: در مطالعه حاضر شاخص روایی محتوا 8/ 0 تعیین شد که عددی قابل قبول برای این پرسشنامه می باشد. همچنین آلفای کرونباخ 7/. به دست آمد و همبستگی بین سوالات در سطح معناداری 0. 0001 قابل قبول بود. نتیجه گیری: بر اساس نتایج مطالعه حاضر درباره بررسی شاخص های روایی و پایایی مرتبط با پرسشنامه ذکر شده مشخص گردید که پرسشنامه مذکور از روایی و پایایی مناسبی برای بررسی میزان پذیرش تکنولوژی واقعیت مجازی در بین بیماران مبتلا به اختلالات روانی برخوردار می باشد

یکی از چالش های پیش روی بیشتر کشورها بهداشت و سلامت است. در بیشتر کشورها تعداد کارکنان بهداشتی کم و توزیع آن ها نامناسب است، این مشکل در کشورهای فقیرتر شدیدتر است، زیرا هم منابع کمتر است و هم منابع موجود بیشتر در مناطق شهری متمرکز شده اند. برای مثال با وجود معیار دست کم 2.5 نفر کارمند سلامت به ازای هر 1000 نفر جمعیت، در کشوری مانند نپال تعداد پزشکان به جمعیت عمومی در شهرها 1 به 1000 و در روستاها 1 به 41000 نفر است، یا در هند 74% پزشکان در شهرها کار می کنند که فقط 24% جمعیت هند را دربرمی گیرند، در عراق نیز به ازای هر 300 هزار نفر یک روان پزشک وجود دارد. برای حل شدن این مشکلات برنامه مراقبت های بهداشتی اولیه طراحی و به دنبال آن ادغام بهداشت روان در این برنامه ها انجام شد. انجام این پروژه در کنیا که از فقیرترین کشورهای دنیاست، پیامدهای مفیدی داشت. در کشور ما نیز ادغام بهداشت روان در مراقبت های بهداشتی اولیه از راهبردهای اصلی برنامه سلامت روان است، که هدف آن ایجاد یک سامانه هرمی ارجاع است، که در قاعده آن داوطلبان بخش سلامت قرار دارند.

اپیدمیولوژی روان پزشکی به عنوان شاخه ای از اپیدمیولوژی عمومی و هم چنین یک رشته فوق تخصصی مهم روانپزشکی علمی از بیش از نیم قرن پیش ایجاد و به سرعت گسترش پیدا نمود. این رشته به دنبال اندازه گیری میزان شیوع اختلات روانپزشکی در جامعه است. اندازه گیری دقیق شیوع اختلالات روانی خیلی سخت است و روش های جاری نسبتا ضعیف هستند. دو نقطه نگران کننده که گاه بحران اپیدمیولوژی روان پزشکی نامیده می شوند وجود دارد.1- تخمین بالای اختلالات روان پزشکی در بسیاری از مطالعات. 2- اختلاف در بین نتایج مطالعات.در توصیف توسعه اپیدمیولوژی روان پزشکی 3 «نسل» از مطالعات قابل ذکرهستند. ظهور اپیدمیولوژی بیماری های مزمن در 1940 و 1950 مفهومی بود که بعد از جنگ جهانی دوم و احیای علاقه به اختلالات روانی به وجود آمد. قبل از جنگ جهانی دوم، 16 مطالعه همه گیرشناسی روان پزشکی وجود دارد.این مطالعات عمدتا بر ثبت موسسات متمرکز هستند (به عنوان مثال، ثبت توسط سازمان بهداشت جهانی و سازمان های دیگر) شیوع اختلالات روانی در رابطه با ویژگی های اجتماعی از جمله «بی خانمانی، ضعف ارتباطی، خصومت و ارتباطات نامناسب و هم چنین فقر و سردرگمی فرهنگی».در طول 25 سال بعد، که گاهی اوقات نسل «2» اپیدمیولوژی روان پزشکی گفته می شود، رشته تحت سلطه جامعه شناسان و روانپزشکان اجتماعی بود، که در اعمال تازه ظاهر شده به بررسی روش های خانگی مشکل از برآورد شیوع روانی مشکلات و عوامل سببی مورد مطالعه مانند طبقه اقتصادی - اجتماعی، یکپارچگی و استرس های اجتماعی می پرداختند. این مطالعات عمدتا به صورت میدانی توسط روانپزشکان و روانشناسان در انجام بدون ساختار مصاحبه بالینی چهره به چهره انجام می شد. علاقه فزاینده ای در فهرست علایم و نشانه های اختلالات روانی به صورت خاموش وجود داشت، حدود 60 مطالعه این چنینی وجود دارد که البته قابلیت اطمینان آن ها پایین استچکیده کامل، به صورت متن کامل قابل رویت است.

در دو دهه اخیر، رابطه ای جدی میان پزشکی و علوم انسانی در حال شکل گیری است. در زیر عنوان علوم انسانی پزشکی ما با مسایلی چون اخلاق پزشکی، جامعه شناسی پزشکی، تاریخ اجتماعی پزشکی و کاربردهای ادبیات و هنرها در پزشکی رویاروییم.ما نخست نگاهی می اندازیم به چرایی این رابطه و این سوال را می شکافیم که هنر، فرهنگ و ادبیات چرا با پزشکی به شکل عام و روانپزشکی به شکل خاص در ارتباط هستند؟ ما از مثال هایی از ادبیات و هنر ایران و جهان در کاویدن این سوال بهره می گیریم.آنگاه به مساله خلاقیت می پردازیم، خلاقیت با روانپزشکی ارتباطی تنگاتنگ دارد، شناخت ذهن خلاق، رابطه خلاقیت با بیماری ها، خلاقیت در بیماران و هم چنین استفاده از توان های خلاقه در درمان بیماران اهمیت دارد.در میان مکاتب گوناگونی که روانپزشکی مدرن بر پایه آنها بنا شده، مکتب روانکاوی و آرا بنیانگذار آن زیگموند فروید اهمیتی ویژه دارد. این اهمیت به ویژه آن گاه که از ادبیات و روانپزشکی سخن می گوئیم بیشتر می شود. آموزه های بسیاری نویسندگان و هنرمندان اثر نهاده و تحلیل و نقد بسیاری از کارها هنری از این مکتب سود برده است.

ترس بیش از حد، غیر واقعی، غیر قابل کنترل و مرضی از افراد، اشیا و موقعیت های خاص است.اسطوره شناسی: فوبی منسوب به فوبوس (phobos) است که در اسطوره های یونانی، از فرشته های مذکر و تجسم ترس محسوب می شود.